Hasana Mektuplar 1-20

Mektup yazdım Hasan'a, ha Hasan'a ha sana...

Hasan'a Mektup - 1

Oğul bir mektup yaz bizim Hasan'a,
Bıldırki itlerin çoğu öldü de
Tor tosunlar kayış yardı bu sene,
Koç öküzler epey ayrık yoldu de.

Aramızda yamrı yumru tepeler,
Sokaklarda seyip gezdi sopalar
Sen giderken yeni doğan sıpalar
Torunlu morunlu eşek oldu de.

Köye çoban ettik sağır ibiş'i,
Çatal doğurtuyor erkek çebişi
Yağcılıktan yükün tuttu çok kişi,
Gene aşiretin yüzü güldü de.


İbibikler dama yaptı yuvayı,
Pis kokudan balta kesmez havayı
Sorarsan şo bizim eski davayı,
Can sıkmasın, kıyamete kaldı de.

Biraz daha azdı dünkü sinekler;
Yular bırakmadı kırdı inekler
Çıkın edip gönderdiğin dilekler,
Yalınayak gözü yaşlı geldi de.

İncitmeyin derken gönül hatırı,
Gebe çıktı Solakların katırı
Kör kıvrak bir kırık yemden ötürü,
Düşmanların davulunu çaldı de.

Fukaralık bağdaş kurdu hasıra,
Harçlık marçlık gönderemem bu sıra
Hele mektup için bakma kusura,
Pul parası kesemizi deldi de.

Yırtıldı geceler çakal sesinden;
Kazlar kafa çeker el kesesinden
Bozuk terazinin sol kefesinden
Demlenen hıyarlar rağbet buldu de.

Sen gideli çok haşerat türedi;
Anaç balıkların hepsi tüledi
Kavaklara kaplumbağa tünedi!
Yörük yaylasına çingen doldu de.


Hasan'a Mektup - 2

Farz oldu katıra katırsın demek,
Kazıklar ölçüsün bilmeli Hasan!
Varsa da ucunda tekmeyi yemek,
Erkeklik yerini bulmalı Hasan!

Ciğer için küp deviren kediler
"Halktan yana devrimciyiz" dediler
Önce hakkı, sonra halkı yediler
Halimiz böyle mi olmalı Hasan?

Ana kuyruk sallar, enikler havlar
Kimi su bulatır, kimi av avlar
Bir gün bu köksüzlük kökünden kavlar
O zaman çok mikrop ölmeli Hasan.

"Çala çala bir havaya döner"miş
Dönmüyor be Hasan, dönmüyor bu iş...
Atalar "Çalışan kazanır" demiş
Çalışıp hakkından gelmedi Hasan!

"Sabrın sonu selâmettir" diyerek
Sabırları dalda çürüttük tek tek;
Yeter yüreklerde sızı beklemek
Bu çilekeş millet gülmeli Hasan!



Hasan'a Mektup - 3

Sorma Hasan sorma köyün halini
Delindi köprüler geçemez olduk
Herifler her yere sokar elini
Keyfimize göre ...... olduk.

Adam ettik birkaç aklı yoğunu
Çabaları önlemekmiş doğumu
Kırka çıktı boynuzların boğumu
Koyunu keçiden seçemez olduk.

Ak yollara kara çadır kurdular
Ne dediysek kötüsüne yordular
Ağzımıza kara kilit vurdular
Dertliyiz,kimseye açamaz olduk.

Sağda solda çalım satar bakiler
Kahpe sille ensemizde şakılar
Gediklerde kol geziyor şakiler
Özlenen yaylaya göçemez olduk.

Biz ah ettik onlar düğün ettiler
Derdimizi dünden yeğin ettiler
Bizi sürü sayıp yığın ettiler
Yol bulup bir yana kaçamaz olduk.



Hasan'a Mektup - 4

Gene duman oldu köylünün hâli,
Kart beygir ahıra sığmıyor Hasan.
Çayırı çok yemiş, kırdı yuları,
Nalları toprağa değmiyor Hasan.

Arpa türküsünü eyledi ezber,
Tehdit makamında döktürür gezer.
Truva’nın tahta atına benzer,
Zincirler boynunu eğmiyor, Hasan.

Şaha kalkar, çifte sallar ha bire..
Yediden yetmişe boyandık kire.
Mübarek bulutlar döndü demire,
Hayırlı bir rahmet yağmıyor Hasan.

At aklı kabarır baktıkça yeme;
Yanaşmıyor gavat eyere, geme..
Umutlar tavana asıldı gene,
Beklenilen güneş doğmuyor Hasan.

Değişmedi hâlâ çıbanın başı;
Yitirdik öfkeden ekmeği, aşı..
Zamanında dökülmeyen gözyaşı,
Zalimin zulmünü boğmuyor Hasan.



Hasan'a Mektup - 5

Duygumuzu mile gömdü ayılar
Günden güne kokmaktadır Hasan'ım.
Dünkü çalım satan kabadayılar
Gölgesinden korkmaktadır Hasan'ım.

Fiil şöyle dursun suç oldu niyet
Kelleyi koltuğa eyledik diyet
Kenara itildi şeref, haysiyet
Arsız gözler otlaktadır Hasan'ım.

Gene tuza hasret kaldı çorbalar
Sırtımızda kıçı delik urbalar
Kocaman bir köyü kanlı zorbalar
Keyfe göre yontmaktadır Hasan'ım.

Senin neden ne haberin var daha
Gece gündüz deme yalvar Allah'a
Doğrulmamız çetin iştir bir daha
Yüreğimiz kopmaktadır Hasan'ım.

Avare gezilmez bu karda kışta
Birliğe muhtacız içte ve dışta
Kader kapısına dayandık işte
Ellerimiz tokmaktadır Hasan'ım.



Hasan'a Mektup - 6

Köye bir hâl oldu Hasan,
Sofrada aşlar yaralı.
Yolda toprak sancılanır,
Yuvada kuşlar yaralı.

Dalda yaprak, pınarda su...
Hepsinde ölüm korkusu.
Vuruldu halkın uykusu,
Görülen düşler yaralı.

Şapka giymez oldu keller,
Hâlimize güler eller.
Bağlandı iş gören eller,
Düşünen başlar yaralı.

Önümüzden kaçar ışık,
Günlerimiz delik deşik..
Gökte bulut, evde beşik,
Temelde taşlar yaralı.

Şapşallaştı ünlü Böke,
Ayağı dolaştı köke.
İçimize sığmaz öfke,
Ağızda dişler yaralı...



Hasan'a Mektup - 7

Kıbleyi şaşırdık dört günden beri
Ay doğduğu yerden aşıyor Hasan.
Bir türlü kemiği örtmüyor deri...
Türküler ağızdan taşıyor Hasan.

Lekeye boyandı gündüzün bağrı;
Çöktü ensemize bir dinsiz ağrı.
“Nasıl olur?” deme, vallahi doğru
Adamlar kafasız yaşıyor Hasan.

Sokaklara boynuz dikti danalar,
İnsan diye it doğurmuş analar.
Maddeye yer öpen sırtı alalar,
Mânâyı, görünce şaşıyor Hasan.

Devirdi kargalar çorba tasını,
Seneler silemez şeref pasını.
Gene sağır İbiş, öz babasını
Öküz sayıp çifte koşuyor Hasan.

Köye tekme sallar yaban eşeği,
Ne arpa kâr eder, ne de kaşağı...
Bizim köyün üç beş alçak uşağı
Buna da sevinip coşuyor Hasan.



Hasan'a Mektup - 8 Küfür yağmuruna tutulduk Hasan
Dinleyip dinleyip düşünüyoruz...
Direnmek suç oldu,kurtuluş için
Fikirden fikire taşınıyoruz...
***
Sorma Hasan sorma gayri bu derdi;
Öfke,çaresizlik son hadde vardı.
Tekmil gövdemizi pireler sardı,
Oturup oturup kaşınıyoruz...
***
At tepişti ara yerde toz kaldı...
Bizde dörtlü elde papaz koz kaldı...
Yemin olsun kopmamıza az kaldı;
Çünkü günden güne aşınıyoruz...